Społeczne Towarzystwo Oświatowe

601 615 417

poradnia@sto2.pl

ul. Dziatwy 6

03-109 Warszawa

Wakacje

Poradnia nieczynna

Niepubliczna Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna “Dziatwa”

601 615 417

poradnia@sto2.pl

ul. Dziatwy 6

03-109 Warszawa

8:00 - 18:00

Pon - pt

Terapia ręki:

Zajęcia mają na celu usprawnianie funkcji kończyny górnej m.in. poprzez dostarczanie wrażeń dotykowych, poznawanie różnych kształtów, struktur, faktur materiałów oraz ich rozróżniania, usprawnianie małej motoryki, czyli precyzyjnych ruchów dłoni i palców, ćwiczenia prawidłowego chwytu narzędzi pisarskich, kształcenie zdolności skupienia uwagi, patrzenia, wzmacnianie koncentracji, poprawę koordynacji wzrokowo-ruchowej.

Terapia ręki obejmuje:

· całą kończynę górną

· obojczyk, łopatkę, kość ramienną – ćwiczenia rozmachowe

· kość łokciową, kość promieniową – ćwiczenia manualne

· korekcję postawy ciała

Terapia ręki cele:

· poprawa i usprawnienie precyzyjnych ruchów rąk,

· poprawa sprawności manualnej,

· kształtowanie sprawności grafomotorycznej,

· wzmocnienie koncentracji,

· poprawa umiejętności chwytu,

· rozwijanie umiejętności planowania ruchu,

· poprawa koordynacji oko–ręka,

· nauka przekraczania linii środka ciała,

· pobudzenie czucia powierzchownego i głębokiego,

· w przypadku problemów neurologicznych i ortopedycznych celem jest poprawa zakresu ruchomości w stawach oraz siły mięśniowej.

Zajęcia przeznaczone są dla dzieci i młodzieży, u których występują:

· zaburzenia sprawności grafomotorycznej – dziecko nie lubi lub nie umie wycinać, rysować, malować, ma niedokładne i niestaranne pismo, każda nowa forma zajęć z wykorzystaniem umiejętności rąk nie sprawia dziecku przyjemności

· zaburzenia integracji sensorycznej

· zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej

· zaburzenia precyzji ruchu (trudności w drobnych ruchach)

· brak koordynacji ruchów kończyny górnej

· nieprawidłowości w zakresie napięcia mięśniowego

· postawy ciała

· zaburzenia zmysłu dotyku (dziecko jest wrażliwe na dotyk materiałów o różnych strukturach)

Agnieszka Wiechowska – Sionek

Pamięć i koncentracja

Problemy z pamięcią i trudności w koncentracji uwagi u dziecka mogą się początkowo wydawać błahe i z pozoru nieistotne – zwłaszcza u młodszych dzieci, które uznawane są powszechnie za roztargnione, roztrzepane i bardzo ruchliwe. Jednak warto zwrócić uwagę na pojawiające się u dziecka kłopoty ze skupieniem na jednej czynności, zbyt dużą podatność na rozpraszające bodźce oraz trudności z zapamiętywaniem informacji, zwłaszcza krótkich. Koncentracja, skupienie i pamięć to newralgiczne cechy, decydujące o późniejszych sukcesach w nauce szkolnej. Dlatego właśnie warto zadbać o rozwój mózgu i jego funkcjonowanie od najmłodszych lat życia dziecka. Zwłaszcza, że koncentrację i pamięć nie tylko można, ale nawet powinno się ćwiczyć.

 

Na czym polega terapia?

Jednym z najczęściej używanych kanałów do odbioru informacji jest słuch. Czym lepiej dziecko skupia się na informacjach przekazywanych werbalnie, tym mniej czasu poświęca na opanowanie różnego rodzaju wiedzy, niezbędnej do realizacji różnych zadań. Drugim kanałem odbioru informacji jest wzrok, a więc analiza i synteza wzrokowa.

Wzmacnianie obu kanałów w konsekwencji przekłada się na poprawę pamięci, logicznego myślenia, twórczego myślenia, wnioskowania i lepszego zapamiętywania.

 

Zajęcia przeznaczone są dla dzieci, które chcą:

· poprawić koncentrację

· poprawić uwagę słuchową i wzrokową

· poprawić pamięć słuchową i wzrokową

· wyćwiczyć analizę i syntezę słuchową

· wyćwiczyć analizę i syntezę wzrokową

· wzbogacić zakres słownictwa biernego i czynnego

· opanować umiejętność płynnego czytania oraz czytania ze zrozumieniem coraz trudniejszych tekstów

· nabrać umiejętności i nawyku korzystania z różnego rodzaju źródeł informacji

 

W praktyce powinno przełożyć się na:

· lepsze funkcjonowanie szkolne (poprzez poprawę koncentracji)

· zapamiętywanie informacji odbieranych słuchowo, w tym materiału z zajęć szkolnych

· łatwość w tworzeniu własnych wypowiedzi ustnych i pisemnych poprzez wzbogacenie słownictwa

· usprawnienie koordynacji wzrokowo-ruchowej

· różnicowanie, wyróżnianie i wyodrębnianie – ważne w nauce przedmiotów ścisłych i języków obcych

· zmniejszenie ilości błędów popełnianych podczas pisania

· zwiększenie ciekawości poznawczej